Selamlar sevgili okurlar ben Sitilak bugün sizlere adını duyduğunuz ama oynanır mı oynanmaz mı belli olmayan bir oyunla geldim: Mirror's Edge. Mirror's Edge pek ses getirmese de çoğu oyunun yapılmasında büyük bir etkene sahip dilerseniz yakından bakalım.
2000'lerin başında FPS oyunlarının tek bir anlayışı vardı o da savaş. Oyun şirketleri ve oyuncular FPS denildiği zaman savaş odaklı bir oyun olduğunu zannediyordu. DICE firması da bu firmalardan biriydi ve Battlefield oyunlarıyla tanınan bir firmaydı. Battlefield serisi çok satınca 2006 yılında EA Games'in çatısı altına girdi ve EA için oyunlar üretmeye başladı. 2006 yılında Battlefield 2142 çıktıktan sonra DICE kendi içerisinde FPS oyunlarının anlayışını değiştirmek ve farklı bir iş yapmak istiyorlardı. 10 yıldır sürekli savaş oyunları yapmak şirketi biraz sıkmıştı. FPS için nasıl bir anlayış ortaya koyabiliriz diye düşünürken o yıllarda dünyaya "Parkur" sporunu tanıtacak olan bir adamın yaptığı çalışmalar dikkatlerini çekmişti. Bu adam David Belle idi. David Belle Fransa doğumlu ve spor dünyasına parkur sporunu eklemiş bir kişidir. 2004 yılında çıkan Banliyö 13 filmiyle adını herkese duyurmuştur. Hem oyuncu hem de sporcudur. DICE ekibi Belle'nin bu çalışmalarından etkilenerek 2007 yılında Mirror's Edge'i duyurdu. Oyun parkur odaklı bir oyundu ve aksiyon tarafı bu parkurla tamamlanmıştı. 2008 yılında PS3 ve XBOX 360'a , 2009 yılında da bilgisayarlar için çıkmıştı. Peki bu oyun yıllardır süren FPS anlayışını değiştirmiş miydi? Gelin bakalım,
2008 yılında çıkan Mirror's Edge DICE firması tarafından geliştirilip EA Games tarafından da yayımlanmıştır. Oyunun temel mantığı parkur mekaniklerinden oluşmaktadır. Hikayede yakın gelecekte geçen otoriter bir şehirde geçiyor. Şehirde suç oranı düşük, her şey temiz ve düzenlidir. Ancak bu düzen yoğun gözetim ve baskıyla sağlandığı için gizli bilgiler taşıyan "Koşucular" adlı bir parkur kuryelerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Faith Connors adında bir koşucuyu kontrol ediyoruz. Karakterimizin kardeşi çok ağır bir iftirayla yakalanınca hem kardeşimizi hem de bu iftiranın arka yüzünü keşfetmek için oradan oraya atlamaya başlıyoruz. Hikayemiz bu kadar zaten oyun 4 saatlik bir oynanış sunuyor. Peki gelelim bu oyun amacına ulaşabilmiş mi? Evet ulaşabilmiş. Oyunda yer alan parkur mekanikleri hem çok çeşitli hem de çok iyi. Oyun içerisinde duvardan duvara atlama, borulara tırmanma, çatılardan uçma gibi bir sürü parkur mekaniği mevcut. Sadece bununla da kalmıyor oyun içerisinde silahta kullanabiliyorsunuz ama ana odaktan uzak olduğu için biraz arka tarafta kalıyor. Sadece bu kadar mı tabii ki de hayır o dönem çıkan bütün oyunlarda koyu bir hava mevcuttu ama Mirror's Edge de bu durum biraz farklıydı. Oyun bembeyaz binalarla, kırmızı göstergelerle ve minyatür havasında olan bir şehir tarzıyla karşımıza geliyor. Aslında bunun bir diğer sebebi de Frutiger Aero sanat anlayışının o dönem yaygın olmasıyla da ilgili. Blog sekmesinde Frutiger Aero adında bir blog yazısı görebilirsiniz orada her şeyi anlattım.
Oyunun nasıl bir görünüme sahip olduğunu az çok anlamışsınızdır. Özellikle 3 düşmanın olduğu görsel İsmail YK'nın Facebook şarkısından fırlamış gibi. Oyunun müzikleri de keza yansıttığı sanat anlayışına uygun müzikler. Peki bu oyunun eksi tarafı var mı? Benim gördüğüm bir eksi taraf yok ama bazen parkur yaparken karakterin yetişemediği yerler oldu ama o da çok göze çarpmıyor arada bir oluyor. Oyunda takıldıysanız kırmızı renk arayın yolunuzu bulursunuz.
Evet sevgili okurlar bugün sizlere farklı bir oyunla geldim. Bu oyun yeni getirmiş olduğu FPS anlayışını değiştirmiş ve oyun sektöründe farklı dallara ulaşmayı başarmış bir oyun. DICE firmasının "Birinci şahıs kamerayı sadece ateş etmek için kullanmak zorunda mıyız?" anlayışı olmasaydı şu an Dying Light, Titanfall ve Ghostrunner gibi oyunları göremezdik. Bu oyunun çıkmasından da etkili olan David Belle'ye de teşekkür etmek lazım. Bu arada kendisinin Banliyö 13 filmini izlemediyseniz hemen izlemelisiniz.
Kısacası bu oyun oynanır mı? "EVET" bu oyun oynanır. Çıktığı dönem çok ilgilenilmese bile 2016 yılında bir yeniden yapım olarak gördük ancak sadece bir yan oyundu. Oyuncuların duvarları engel olarak gördüğü dönemde duvarları bir araç olarak gösteren bu oyunla beraber hayatınızda karşınıza çıkan engelleri araç olarak kullanıp geçmeniz dileğiyle hoşça kalın.
2000'lerin başında FPS oyunlarının tek bir anlayışı vardı o da savaş. Oyun şirketleri ve oyuncular FPS denildiği zaman savaş odaklı bir oyun olduğunu zannediyordu. DICE firması da bu firmalardan biriydi ve Battlefield oyunlarıyla tanınan bir firmaydı. Battlefield serisi çok satınca 2006 yılında EA Games'in çatısı altına girdi ve EA için oyunlar üretmeye başladı. 2006 yılında Battlefield 2142 çıktıktan sonra DICE kendi içerisinde FPS oyunlarının anlayışını değiştirmek ve farklı bir iş yapmak istiyorlardı. 10 yıldır sürekli savaş oyunları yapmak şirketi biraz sıkmıştı. FPS için nasıl bir anlayış ortaya koyabiliriz diye düşünürken o yıllarda dünyaya "Parkur" sporunu tanıtacak olan bir adamın yaptığı çalışmalar dikkatlerini çekmişti. Bu adam David Belle idi. David Belle Fransa doğumlu ve spor dünyasına parkur sporunu eklemiş bir kişidir. 2004 yılında çıkan Banliyö 13 filmiyle adını herkese duyurmuştur. Hem oyuncu hem de sporcudur. DICE ekibi Belle'nin bu çalışmalarından etkilenerek 2007 yılında Mirror's Edge'i duyurdu. Oyun parkur odaklı bir oyundu ve aksiyon tarafı bu parkurla tamamlanmıştı. 2008 yılında PS3 ve XBOX 360'a , 2009 yılında da bilgisayarlar için çıkmıştı. Peki bu oyun yıllardır süren FPS anlayışını değiştirmiş miydi? Gelin bakalım,
2008 yılında çıkan Mirror's Edge DICE firması tarafından geliştirilip EA Games tarafından da yayımlanmıştır. Oyunun temel mantığı parkur mekaniklerinden oluşmaktadır. Hikayede yakın gelecekte geçen otoriter bir şehirde geçiyor. Şehirde suç oranı düşük, her şey temiz ve düzenlidir. Ancak bu düzen yoğun gözetim ve baskıyla sağlandığı için gizli bilgiler taşıyan "Koşucular" adlı bir parkur kuryelerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Faith Connors adında bir koşucuyu kontrol ediyoruz. Karakterimizin kardeşi çok ağır bir iftirayla yakalanınca hem kardeşimizi hem de bu iftiranın arka yüzünü keşfetmek için oradan oraya atlamaya başlıyoruz. Hikayemiz bu kadar zaten oyun 4 saatlik bir oynanış sunuyor. Peki gelelim bu oyun amacına ulaşabilmiş mi? Evet ulaşabilmiş. Oyunda yer alan parkur mekanikleri hem çok çeşitli hem de çok iyi. Oyun içerisinde duvardan duvara atlama, borulara tırmanma, çatılardan uçma gibi bir sürü parkur mekaniği mevcut. Sadece bununla da kalmıyor oyun içerisinde silahta kullanabiliyorsunuz ama ana odaktan uzak olduğu için biraz arka tarafta kalıyor. Sadece bu kadar mı tabii ki de hayır o dönem çıkan bütün oyunlarda koyu bir hava mevcuttu ama Mirror's Edge de bu durum biraz farklıydı. Oyun bembeyaz binalarla, kırmızı göstergelerle ve minyatür havasında olan bir şehir tarzıyla karşımıza geliyor. Aslında bunun bir diğer sebebi de Frutiger Aero sanat anlayışının o dönem yaygın olmasıyla da ilgili. Blog sekmesinde Frutiger Aero adında bir blog yazısı görebilirsiniz orada her şeyi anlattım.
Oyunun nasıl bir görünüme sahip olduğunu az çok anlamışsınızdır. Özellikle 3 düşmanın olduğu görsel İsmail YK'nın Facebook şarkısından fırlamış gibi. Oyunun müzikleri de keza yansıttığı sanat anlayışına uygun müzikler. Peki bu oyunun eksi tarafı var mı? Benim gördüğüm bir eksi taraf yok ama bazen parkur yaparken karakterin yetişemediği yerler oldu ama o da çok göze çarpmıyor arada bir oluyor. Oyunda takıldıysanız kırmızı renk arayın yolunuzu bulursunuz.
Evet sevgili okurlar bugün sizlere farklı bir oyunla geldim. Bu oyun yeni getirmiş olduğu FPS anlayışını değiştirmiş ve oyun sektöründe farklı dallara ulaşmayı başarmış bir oyun. DICE firmasının "Birinci şahıs kamerayı sadece ateş etmek için kullanmak zorunda mıyız?" anlayışı olmasaydı şu an Dying Light, Titanfall ve Ghostrunner gibi oyunları göremezdik. Bu oyunun çıkmasından da etkili olan David Belle'ye de teşekkür etmek lazım. Bu arada kendisinin Banliyö 13 filmini izlemediyseniz hemen izlemelisiniz.
Kısacası bu oyun oynanır mı? "EVET" bu oyun oynanır. Çıktığı dönem çok ilgilenilmese bile 2016 yılında bir yeniden yapım olarak gördük ancak sadece bir yan oyundu. Oyuncuların duvarları engel olarak gördüğü dönemde duvarları bir araç olarak gösteren bu oyunla beraber hayatınızda karşınıza çıkan engelleri araç olarak kullanıp geçmeniz dileğiyle hoşça kalın.
